• Evaluatie seizoen 2019-2020

    28 apr 2020
  • Een terugblik op het abrupt afgelopen seizoen door de trainers/coaches. Veel leesplezier.                                

     

    U10

    Trainers Arjen, Susan en Daniël

    We zijn dit seizoen begonnen met een gevarieerde groep kinderen tussen de 7 en 9 jaar oud. We trainen op dinsdagavond met de hele groep met z’n drieën en op vrijdag is er een vrije training die ik alleen leidt. Het voordeel van de kleine vrijdag-groep is, dat je nog meer op de techniek kan oefenen. De dinsdag trainingen staan in het teken van teamvorming en samenspelen. Natuurlijk letten we ook op de techniek maar onze insteek is vooral plezier in het spel kweken en ondertussen de basis leggen voor hun eventuele verdere basketballeven.

    Het leukste vind ik om te zien hoe een kind zich in de loop van het seizoen ontwikkeld. En dan bedoel ik niet alleen op basketbal gebied. Ik mag graag kinderen die zich op de achtergrond houden meer bij het spel betrekken en op deze manier wat zelfvertrouwen krijgen. Aan het begin van het seizoen zijn het eigenlijk allemaal individuen maar in de loop van het jaar zie je het samenspel komen en wordt het een echt team. Tijdens de training mogen ze soms ook scheidsrechter zijn. Zo leren ze ook kijken naar het spel en leren ze wat spelregels. Ook de toernooien zijn een leuke graadmeter. Verloren we aan het begin van het seizoen nog het merendeel van de wedstrijden, het laatste toernooi in Zwolle wisten we zelfs, onder leiding van Arjen de meiden van Orca’s te verslaan. Dat was toch een leuke opsteker!

    Op diezelfde dag hadden de peanuts ook een toernooi in Zwolle. Hier speelden we drie tegen drie met kinderen die nog geen of weinig wedstrijdervaring hadden. Doordat het team kleiner is, is het voor de kinderen overzichtelijker. Bijkomend voordeel is dat ze minder af kunnen spelen en dus eerder zelf een poging gaan wagen. Als er gescoord wordt zijn ze de koning te rijk en dan geeft het niet als je wat verliest. Winnen mag niet de hoofdmoot zijn, plezier en samenspelen is belangrijker. Verder leren we alle kinderen om de tegenpartij te feliciteren bij verlies en ook de scheidsrechters en natuurlijk het publiek te bedanken.

     

    U12-1

    Trainer Joshua

    U12-1 is een team dat in alle opzichten een sterk seizoen gedraaid heeft. Een team dat veel heeft geleerd en een team dat veel lol heeft gehad. Mijn eerste jaar met dit team was een feestje. In het begin even wennen aan elkaar, maar dat was snel gedaan. Ik kan natuurlijk een stukje schrijven over het hele team, maar het lijkt mij leuker om het individueel te doen. Dus elke speler een eigen stukje over dit seizoen.

    Ik begin bij onze captain Cas: In het begin nog een beetje onzeker, “Ben ik wel een goede aanvoerder?” Nou Cas dat was/ben jij zeker. Van de warming up voor de wedstrijd tot in het veld en er naast heb jij bewezen een echte aanvoerder te zijn. Je staat klaar voor iedereen en bent altijd positief, wilt graag anderen helpen en daar ligt jouw kracht. Ga zo door topper.

    Jurgen: Onze center die langzaam aan steeds belangrijker werd voor het team. De rebounds, de scores onder het bord, de beste move om langs je tegenstander te komen (lijkt wel een beetje op Arjan Robben, iedereen weet wat jij gaat doen, maar ze kunnen je niet stoppen) en blijkbaar ook onze nieuwe schutter. Want waarvan jij opeens raak ging schieten, man man dat lukt mij vaak nog niet eens. Jurgen blijf zo doorgaan jongen.

    Viggo: De speler die de mooiste passes geeft tijdens de wedstrijden, je hebt een echt arendsoog. Ziet iedereen staan en weet ook altijd daar de bal te krijgen. Ook onder de basket en in het verdedigen sta jij je mannetje. Ook jij hebt net als iedereen heel veel geleerd, blijf dit volgend seizoen ook doen in de U14-1. Ga zo door topper!

    Boris: In het begin was je onzeker over jezelf, maar wat heb jij je ontwikkelt zeg. Ik als trainer ben heel erg trots op jou en op wat jij dit seizoen hebt geleerd. Belangrijkste is dat je nu weet hoe je je lichaam gebruikt, want niemand kon jouw meer stoppen als je naar de basket ging. En wat ik ook super tof vind is dat jij mijn taak over nam als coach tijdens een wedstrijd waar we het als team moeilijk hadden. Jij bleef positief en bleef coachen. Mede daardoor kwamen we terug in de wedstrijd. Blijf jezelf ontwikkelen en wees trots op jezelf Boris.

    Jess: Onze point guard, schutter en dribbellaar. Je eerste jaar in de U12 en je gelijk zo laten gelden in het team. Een echte teamspeler en een hele harder werker. Basketballen zit in je bloed, geeft altijd 100% en blijft leergierig. Blijf zo doorgaan, ik weet zeker dat je het heel ver gaat schoppen. Misschien zit er zelfs een prof carrière in.

    Manoach: Net als Jess je eerste jaar in de U12. Een speler bomvol energie en passie voor het spel. De snelste speler van het team en eentje met een goed oog voor de basket. Driepunters en lay-ups  vlogen ons om de oren. Ook ben je druk bezig met voetballen en ga je een keuze maken wat je volgend jaar wilt gaan doen. Wat je ook kiest, heel veel plezier en misschien tot volgend seizoen.

    Justin: Je kwam als laatste versterking bij het team. Waar je eerst dacht het seizoen bij de U10 te spelen kwamen we bij de U12-1 een speler te kort. Al snel kwamen we bij jou uit. Waar het in het begin nog een beetje spannend was vond je al snel je plek in het team. Je hebt je heel snel ontwikkelt. Dribbelen met twee ballen gaat je nu met gemak af. Blijf zo doorgaan volgend seizoen Justin!

    Yaron en Lars: Deze twee toppers wil ik ook nog even bedanken voor hun inzet dit seizoen. Spelend voor de U14-1, maar altijd klaar willen zijn voor de U12. Dank jullie wel toppers!

     

    U12-2

    Trainer Max

    Met veel plezier heb ik afgelopen seizoen de U12-2 getraind en gecoacht. We begonnen met een klein clubje: 7 spelers (4 jongens en 3 meiden). In de loop van het seizoen zijn er twee meiden bijgekomen, waardoor de meiden in de meerderheid kwamen. Waar ik veel bewondering voor heb, is de ontwikkeling en de energie van de 9 spelers. In het begin wisten we nog niets eens wat een lay-up was, terwijl iedereen nu in een soepele beweging de bal weet te scoren. Ook een cross-over was niet bekend, maar in de laatste paar wedstrijden vlogen we de tegenstander voorbij!

    Op de trainingen was iedereen ook altijd vol energie. Iedereen wilde lekker uitblazen in de zaal op de dinsdagavond. We deden veel basketbaltechnische oefeningen verworven in leuke spelletjes en we eindigden met partijtje. In het begin van het seizoen hebben we een doel opgesteld. We zouden een fanatiek team worden en we zouden ons 100% inzetten. Als deze inzet werd beloond met overwinningen, zou dat helemaal fantastisch zijn. In mijn ogen is dit gebeurd, dus dat is top. Zoals (hopelijk) algemeen bekend is, staat het plezier in het basketbal veruit op de eerste plaats.

    Ik heb bij mijzelf veel plezier gemerkt in het afgelopen seizoen en ik hoop dat dat ook geldt voor alle spelers uit de U12. Ik heb enorm genoten van de inzet van iedereen. Laten we hopen dat het 'nieuwe normaal' snel weer het oude normaal wordt, zodat we weer lekker kunnen trainen, spelen en coachen!

    Even in het kort: ik heb ook met veel plezier op de dinsdag de kinderen uit U12-1 getraind samen met Joshua. Ook hierbij vond ik het fantastisch hoe snel er nieuwe dingen werden geleerd en ik met veel tevredenheid gekeken naar het samenspel van deze jongens!

     

    U14-1

    Trainers Freddy en Geert

    Ceres U14-1 seizoen 2019-2020: Een hecht team, waarbij de spelers elkaar helpen, elkaar positief coachen en voor elkaar werken. Waarbij elke speler zijn eigen rol heeft en het niet uitmaakt wie de punten maakt. Elke speler van dit team is beter geworden en maakt veel betere keuzes in het veld. Een gevolg van keihard werken, nadenken en communiceren. Deze spelers zijn echt dedicated. Maar het belangrijkste: we hebben plezier gehad! Dat was U14-1 dit seizoen. Een team om trots op te zijn!

    In een helaas dubbele competitie (4x tegen elk team) was Ceres het team wat zich het snelst ontwikkelde. Winnen is leuk, maar geen doel volgens de trainers. Maar deze gasten willen wel winnen. Aan het begin werd tegen elke tegenstander opgekeken, maar dat was snel voorbij. Ze wisten dat ze beter waren. Alleen WSV Apeldoorn had grotere spelers (allemaal tweedejaars U14). Drie keer werd verloren, waarbij de laatste keer nipt en onnodig. De zwakke plek van ons team was dat veel spelers te lief zijn. Een goede eigenschap buiten het veld, maar in het veld moet je je niet aanpassen aan de tegenstander. Maar ook daar is hard aan gewerkt. En als trainers waren we er van overtuigd dat we de resterende thuiswedstrijd tegen WSV Apeldoorn gewonnen zouden hebben. Als het bewijs van de groei van deze spelers.

    Helaas mocht het niet meer zo zijn. Maar de complimenten van de coaches van de tegenstanders over het team zitten nog wel in onze zak. Hoogtepunt van dit seizoen was de wedstrijd waar op twee na alle spelers in de dubbele cijfers kwamen. De twee zonder dubbele cijfers hadden 8 punten. Met het hele team werd met spelvreugde en inzet gewerkt aan de dubbele cijfers voor heel het team.

    We willen de spelers bedanken voor een prachtig seizoen. Maar ook de ouders, die daar zeker aan bijgedragen hebben. Lukmann, Giel, Lise en Jillian: veel plezier bij de U16. Ook daar niet alleen werken voor het team, maar ook kijken voor eigen kansen. En beide handen gebruiken. Lars, David, Antal, Irene: jullie worden de leiders van het U14-1 van komend seizoen. Lead by example en help de nieuwe spelers snel beter te worden. Shendrick en Yaron: veel succes en plezier bij Landstede Hammers in Zwolle. Hou de naam van Ceres hoog bij dit mooie avontuur.

    Yoooo CERES!

     

    U14-2

    Trainers Derk Jan en Ronald

    In september vorig jaar werd er begonnen met een compleet nieuw team, bestaande uit 8 spelers. Een mooie mix van jongens en meiden, die wij als trainers mochten gaan trainen en begeleiden op weg naar een mooi seizoen. Naast een tweetal trainers hadden wij van U14-2 de luxe, dat wij een ouder bereid hebben gevonden om als teammanager te fungeren. Hierdoor konden wij als trainers ons focussen op de trainingen en de wedstrijden en de teammanager regelt de zaken er omheen, zoals het rij- en wasschema opstellen en te beheren. Hier waren wij erg blij mee!

    Voordat het wedstrijd seizoen begon hebben we een bijeenkomst gehouden met de ouders/verzorgers van de spelers. Hier hebben met elkaar kennis gemaakt en hebben wij gesproken over wat wij over en weer van elkaar mogen en kunnen verwachten. Het voornemen is/was om aan het einde van het seizoen wederom met de ouders te gaan afspreken om het einde van het seizoen te evalueren en alvast vooruit te blikken op het komende seizoen, echter is dat nog even onzeker...

    Direct aan het begin van het seizoen hebben de spelers als team met elkaar een aanvoerder aangewezen. Van te voren hebben we uitgelegd wat we daarvan verwachten. Al snel werd een appgroep gemaakt. Wedstrijden en het tafelen werd hierin voortijdig aangegeven. Doel hierbij was ook om de spelers meer en meer zelf de zaakjes te laten regelen. Soms moesten we de spelers weer even bij sturen, maar dat hoort ook bij deze leeftijdsgroep. Ze zitten midden in hun ontwikkeling.

    Nadat er bij iedere training een algehele praatje werd gehouden, startten we de training met een warming-up en rekoefeningen die ze één voor één mochten begeleiden. Dit verliep steeds soepeler. Ook bij wedstrijden werd deze warming-up op een gegeven moment helemaal zelf gedaan. Mooi om te zien dat ze meer en meer zelfstandiger worden. Na de warming-up werd er veel aandacht geschonken aan de lay-up's. Voor sommigen werd dit tot in den treuren gedaan, maar als wij nu het verschil zien tussen toen en nu, kunnen we wel zeggen dat we daar enorm in zijn gegroeid.  Naast de vele lay-up's hebben we ook gewerkt aan balhandeling, schieten, dribbelen en passen. 

    Al snel na de start van het seizoen kwamen er steeds meer spelers bij het team. Gelukkig waren we met 2 trainers waardoor we met de “nieuwelingen” apart de basis konden aanleren. De “nieuwelingen“ werden snel opgenomen in het team, waardoor er een hechte groep ontstond. Toch ook wel belangrijk bij een teamsport...

    Na verloop van tijd zijn we ook begonnen met het aanleren van de 5-out. Na uitleg konden de spelers de 5-out haarfijn laten zien op het coaching bord, maar in de praktijk hadden ze er in het begin toch nog wel moeite mee. Op de trainingen verliep dit steeds beter en hebben we dit in de laatste paar wedstrijden ook een paar keer terug gezien. Op de momenten dat er zo'n aanval loopt en positief wordt afgerond, wordt je als trainer blij!

    Het grappige is dat wanneer we de speler bijvoorbeeld lay-up's lieten lopen, dat ze dan de focus leggen op puur het lopen van deze lay-up en het deel voorafgaande lijkt niet van belang. Ook hiermee zijn we aan de slag gegaan, immers een goede lay-up begint met de juiste aanpasing! Na hierop gewezen te hebben, werd er harder en meer “in de loop” aangepast. Ook dit kregen we steeds terug te zien tijdens de wedstrijden.

    Terugblikkend op de gespeelde wedstrijden kunnen we concluderen dat Tower Jumpers en Landstede basketbal echt nog veel te sterk voor ons waren. Het verschil zat hem met name in het feit dat zij met hoofdzakelijk 2e jaars spelers speelden. Die ontwikkeling gaat dit team ook nog meemaken en dat krijgen we hopelijk komend seizoen te zien! 

    Tegen de andere teams hebben we erg leuke wedstrijden gespeeld en zijn we uiteindelijk 3e geworden. Wij als trainers van deze groep hebben genoten van jullie en wij wensen jullie heel veel succes bij jullie nieuwe team.

    “Ik vond dit seizoen leuk, omdat de wedstrijden en trainingen heel actief en gezellig waren. We hebben een leuk team en leuke trainers. Wat ik minder vond aan dit seizoen is dat het aan het eind werd afgelast door het corona virus”.  Lorraine

    “Ik vond het heel leuk om wedstrijden te spelen en nieuwe vrienden te maken in dit team, en ik vind het erg jammer dat we dit seizoen niet goed kunnen afmaken vanwege het corona virus”. Ilana

    “Ik vond het een leuk seizoen omdat ik een super leuk team had en nieuwe vriendinnen heb gemaakt. Ik vind het wel jammer dat alles is afgelast door het corona virus. Het ging net zo goed!”. Yinthe

     

    U16-1

    Trainer Klaas

    En toen was het seizoen abrupt voorbij... Het eerste seizoen voor mij als coach in dienst van Ceres, nadat ik in 2019 verhuisd ben naar Emmeloord. Een coach van een leuke groep jonge heren -stuk voor stuk allemaal nieuw voor mij-  maar waarvan ik weet dat ze dezelfde passie hebben als ik en die daar ieder op hun eigen manier vorm aan geven.

    Een vrije grote groep, eigenlijk niet ietsje te groot voor één team maar ook net iets te klein voor twee teams. Een groep jongens die ik gedurende het seizoen een beetje heb mogen leren kennen en heel divers bleek te zijn; maar toch samen heel goed wisten dat ze als een team de competitie in moesten gaan. De niveauverschillen binnen de competitie waren vrij groot en het werd gedurende het seizoen toch duidelijk dat de meeste andere teams net wat meer ervaring met zich mee brachten. Ondanks dat bleef de groep vechten en enthousiast en dat is ook wat mij absoluut het meeste zal blijven van deze groep! De inzet en het gedrevenheid  van de jongens tijdens de trainingen maar ook tijdens de wedstrijden, echt top!

    Het seizoen is veels te vroeg geëindigd...en wie weet hoe alles er straks uit zal zien, maar op dit moment ben ik Ceres maar vooral het team U16-1 dankbaar voor het leerzame, leuke afgelopen seizoen! Ik zie jullie hopelijk allemaal snel weer!

     

    U18-1

    Trainer Bas

    Het was een hard seizoen… Dit jaar heb ik de toppers van U18 met alle liefde trainen mogen geven en wedstrijden mogen coachen. Veel spelers die ik vorige seizoen ook heb mogen trainen/coachen, maar ook een aantal nieuwe (bekende) gezichten sloten aan bij het team. Elk jaar start ik als trainer met wat de doelstellingen zijn en wat we verwachten dit seizoen. De blikken stonden op spannende/leuke wedstrijden spelen net als vorig seizoen. Helaas pakte dit heel wat anders uit…

    Wedstrijden werden hard gespeeld, we moesten knokken voor ons plekkie, maar verloren helaas alsnog met ruime cijfers. Toch wat te hoge competitie… Eén wedstrijd wist er gewonnen te worden met een 43-40 uitslag, zonder mij als coach. Ligt het dan aan de trainer/coach? 😉 Dit jaar hebben we geleerd om ondanks de score, toch door te zetten, want daarin hebben we zeker gewonnen. Complimenten hier en daar over het doorzettingsvermogen van dit team zijn vele malen voorbij gekomen, waar de spelers zeer trots op mogen zijn. Dit is een ongelofelijk leerzaam seizoen geweest voor het team en zeker ook voor mij als trainer.

    Daniel, Jeroen, Joëndy, Lois, Max, Shagueën, Stan & Thijs, bedankt voor dit seizoen en blijf gezond in deze aparte tijden.

     

    U22-1

    Playing-coach Willem-Jan

    Het vervelende einde door het virus is een smet op wat een prachtig seizoen is geworden. Voordat we dit seizoen ingingen waren er enige moeilijkheden. Veel te weinig spelers voor een normaal team, niet voor alle wedstrijden een coach. Maar dat hield ons niet tegen!

    Onze eerste wedstrijd was tegen Urk. Met zes man sterk gingen we daar heen. Daar  hebben we gevochten voor de winst, soms bijna zelfs letterlijk. Aan het einde kunnen we zeggen dat die eerste wedstrijd een afspiegeling was voor heel het seizoen. Elke wedstrijd werd er weer gevochten voor de winst, met of zonder coach wij waren niet te stoppen. Wat van tevoren onmogelijk leek is toch behaald. Lange tijd waren we gedeeld eerste, en uiteindelijk hebben we de prachtige derde plek bemachtigd. Een mooie plek waar we echt trots op mogen zijn. Heel het seizoen door hebben we elkaar positief gemotiveerd, en het uiterste uit elkaar gehaald. Een geweldige teamprestatie!

     

    Heren 1

    Trainer Geert-Jan

    Dit seizoen zijn de jongens gestart in een heren competitie. Je ziet tegenstanders denken bij binnenkomst in de zaal: ohw die jochies pakken we even, maar de realiteit is anders. Het team heeft zich zeer knap staande gehouden, veel wedstrijden werden gewonnen en maar 5 gingen er verloren. Eén wedstrijd werd zelfs met over-time toch nog in winst om gezet. Veruit de mooiste wedstrijd was de Derby tegen de Orca’s. Een geweldige ambiance met driehonderd toeschouwers. Helaas ging de wedstrijd verloren mede door matig fluitwerk van de scheidsrechters.

    Het team groeit nog steeds in hun ontwikkeling. De thuiswedstrijden van de heren worden goed bezocht. Er is een vaste supporters schare die zelfs geregeld meereist naar verre wedstrijden. Hiervoor onze dank, het motiveert enorm.

    Dit team bestaand uit een grote groep jonge honden: Tim, Seth, Robin, Julian, Joshua, Jan en Bas aangevuld met oude knarren Chas en Christiaan en 2 vaste invallers Stefan en Sander heeft een geweldige prestatie geleverd dit seizoen waar ze trots op mogen zijn. Het is een genot als trainer om met ze te werken.

    Ceres mag trots zijn op hun Heren 1. Hopelijk kunnen we straks toch nog de zaal in en onze kunsten laten zien aan de jeugd. Verder wil ik nog even melden dat de spelers van Heren 1 op instagram (@bvceres) elke week een Challenge doen voor de jeugdleden om te oefenen.

     

    Heren 2

    Coach

    Ik ben zeer teleurgesteld en verdrietig met de uitkomst van onze competitie. Dit had ik nooit maar dan ook nooit verwacht. Na de bijna-kampioenschappen van voorgaande jaren, zou het dit seizoen gebeuren. De start was inderdaad niet goed vanwege omstandigheden (blessures als verbrijzelde enkels, overbelaste middelvingers en kramp in de oorlel, een verhuizing naar een seniorenwoning en vitale werkzaamheden in de foodsector). Maar zeker niet zorgwekkend. De jeugd werd klaargestoomd voor de belangrijke eindfase in de competitie en recreanten moesten even wennen in echte wedstrijden.

    Maar in 2020 viel alles samen. We hadden grip op elke tegenstander en speelden ijzersterk. De gedoodverfde kampioen Rebound werd in de Bosbadhal geslacht. Weg blessures en tegenslagen. Wij waren het snellere, slimmere en betere team. We wonnen alle wedstrijden, stegen naar de tweede plek en bedreigden de nummer 1. We roken bloed en wisten dat het zou gaan lukken. Tot corona….

    Ik wil alle 22 spelers hartelijk bedanken: Mike, Erik, Jasper, Stefan, Freddy, Ronald, Sander, Arjen, Bart, Steven, Stijn, Willem-Jan, Daniël, Sip, Stef, Guido, Tim, Stefan, Valentino, Seth, Joshua en Bas. Ik ben jullie dankbaar dat jullie alles gegeven hebben voor het team. Dit was niet mijn strijd, maar ONZE strijd. Dit verhaal kent jammer genoeg alleen verliezers. Ik hou van jullie allemaal en een hele dikke knuffel voor jullie op afstand. Stay healthy!

    Hopelijk kunnen we het volgende seizoen alsnog proberen. Die derde ster gaat er komen. Met een noodpakket van de regering moet dat lukken. Dan blijven we ongeslagen in 2020. De conclusie voor nu:

    Bijna…